Australia i Nowa Zelandia
Australia reguluje według kategorii i według twierdzeń. Wspólnym mianownikiem jest to, że konsument i ACCC muszą mieć możliwość natychmiastowego ustalenia, kto wprowadził produkt na rynek.
Dostawca — importer, producent lub dystrybutor — musi być możliwy do zidentyfikowania, z adresem ulicznym w Australii. Poczta pocztowa nie jest adresem, a sam numer ABN nie jest identyfikacją.
Gdy obowiązuje obowiązkowa norma dla danej kategorii, sama norma zwykle określa dodatkowe oznaczenia, które mają pierwszeństwo przed ogólnym układem.
Twierdzenia o kraju pochodzenia są regulowane na mocy Australijskiego Prawa Konsumenckiego, a obrona w ramach safe harbour zależy od użytego sformułowania. 'Wyprodukowano w', 'Produkt z' i 'Zmontowano w' nie są wymienne: każde ma prawne znaczenie związane z istotną przemianą i kosztem produkcji.
Produkty pakowane sprzedawane według miary muszą mieć oznaczenie pomiaru na głównym panelu wyświetlacza, w określonych jednostkach, z minimalną wysokością znaków zależną od ilości.
Nowa Zelandia stosuje równoległe przepisy na podstawie Ustawy o uczciwej konkurencji, z własnymi normami informacyjnymi dla konsumentów, szczególnie dla tekstyliów i obuwia. Zazwyczaj możliwa jest jedna etykieta trans-tasman, którą tworzymy na podstawie tego samego rejestru, a nie jako drugie zadanie.
Australijskie Prawo Konsumenckie działa poprzez obowiązkowe normy i zakazy dla określonych towarów: odzież nocna dla dzieci, zabawki dla dzieci poniżej trzech lat, rowery, wózki dziecięce, oznakowanie składników kosmetyków i inne. Każda norma określa własne oznaczenia.
Ogólny układ spełniający wymogi tożsamości dostawcy i pochodzenia może nadal zawieść, jeśli norma kategorii wymaga etykiety ostrzegawczej przed zagrożeniem pożarowym lub konkretnego ostrzeżenia, które jest nieobecne.
Kary na podstawie ACL są znaczne, a ACCC publikuje wyniki egzekwowania, co jest częścią kosztów.
Australia rozróżnia 'Wyprodukowano w', 'Produkt z' i 'Uprawiane w', z każdym własnym testem. Obrona w ramach safe harbour zależy od istotnej przemiany i, dla niektórych twierdzeń, od proporcji kosztów produkcji poniesionych w kraju.
Logo kangura należy do schematu certyfikacji i nie może być używane bez członkostwa.
Kosmetyki sprzedawane w Australii mają listę składników zgodnie ze standardem, w kolejności malejącej, z dopuszczalnymi wariantami dla małych opakowań. Jest to wystarczająco podobne do INCI, aby w większości przypadków można było użyć listy UE, i na tyle różne, aby sprawdzić.
| Element | Wymaganie |
|---|---|
| Tożsamość dostawcy | Nazwa i adres uliczny w Australii |
| Kraj pochodzenia | Użyte sformułowanie zgodne z testem prawnym |
| Oznaczenie pomiaru | Określone jednostki, pozycja i wysokość znaków |
| Oznaczenia kategorii | To, co nakazuje obowiązkowa norma |
| Język | Angielski |
Ta sama informacja, w kolejności, którą widzi inspektor lub recenzent.
Nie do celów etykietowania, ale zidentyfikowany dostawca musi mieć australijski adres uliczny — zwykle jest nim twój importer.
Tak. Australia i Nowa Zelandia nie wymagają drugiego języka.
Są to odrębne przepisy z własnymi oznaczeniami i rejestracją. Etykieta nie zastępuje zatwierdzenia, i mówimy o tym przed złożeniem zamówienia.
Nie. Potrzebna jest nazwa i adres uliczny; ABN jest przydatny, ale niewystarczający.
Zazwyczaj, z własnymi normami informacyjnymi dla konsumentów dla tekstyliów i obuwia.
Tak dla towarów elektrycznych, i jest to odrębne od etykietowania.
Gotowe do druku projekty na rynki, na które sprzedajesz, trwały kod z publicznym rejestrem oraz bezpłatne ponowne wydanie w przypadku zmiany danych. Siedem dni za darmo, bez karty kredytowej.
Zgodność z etykietami UE