Australië en Nieuw-Zeeland
Australië reguleert per categorie en op basis van claims. De rode draad is dat een consument, en de ACCC, onmiddellijk moet kunnen achterhalen wie het product op de markt heeft gebracht.
De leverancier — importeur, fabrikant of distributeur — moet identificeerbaar zijn, met een straatadres in Australië. Een postbus is geen adres, en een ABN alleen is geen identificatie.
Waar een verplichte norm van toepassing is op de categorie, schrijft de norm zelf meestal aanvullende markeringen voor, en die hebben voorrang op een algemene indeling.
Claims over het land van herkomst worden gereguleerd onder de Australische Consumentenwet, en de safe harbour-verdedigingen hangen af van de gebruikte formulering. 'Gemaakt in', 'Product van' en 'In elkaar gezet in' zijn niet uitwisselbaar: elk heeft een juridische betekenis gekoppeld aan substantiële transformatie en productiekosten.
Verpakte goederen verkocht per maat volgen de nationale meetregels: de maatmarkering verschijnt op het hoofdscherm, in voorgeschreven eenheden, met een minimale tekenhoogte afhankelijk van de hoeveelheid.
Nieuw-Zeeland hanteert parallelle regels onder de Wet op eerlijke handel met eigen normen voor consumenteninformatie, met name voor textiel en schoenen. Een enkel trans-Tasman-label is meestal mogelijk, en wij bouwen het op uit hetzelfde dossier in plaats van als een tweede taak.
De Australische Consumentenwet werkt via verplichte normen en verboden voor specifieke goederen: nachtkleding voor kinderen, speelgoed voor kinderen onder de drie, fietsen, kinderwagens, etikettering van cosmetica-ingrediënten en anderen. Elke norm schrijft zijn eigen markeringen voor.
Een algemene indeling die voldoet aan leverancieridentiteit en herkomst zal nog steeds falen als de categorie-norm vraagt om een brandgevaarlabel of een specifieke waarschuwing en deze ontbreekt.
Sancties onder de ACL zijn aanzienlijk en de ACCC publiceert handhavingsresultaten, wat deel uitmaakt van de kosten.
Australië onderscheidt 'Gemaakt in', 'Product van' en 'Groeien in', elk met zijn eigen test. De safe harbour-verdedigingen hangen af van substantiële transformatie en, voor sommige claims, de proportie van productiekosten die in het land zijn gemaakt.
Het kangoeroelogobeleid behoort tot een certificeringsregeling en mag niet worden gebruikt zonder lidmaatschap.
Cosmetica verkocht in Australië dragen een ingrediëntenlijst volgens de norm, in aflopende volgorde, met toegestane variaties voor kleine verpakkingen. Het lijkt sterk op de INCI-lijst, zodat je de EU-lijst in de meeste gevallen kunt hergebruiken, en is verschillend genoeg om te controleren.
| Element | Vereiste |
|---|---|
| Leverancieridentiteit | Naam en straatadres in Australië |
| Land van herkomst | Woordgebruik afgestemd op de juridische test |
| Metrische markering | Voorgeschreven eenheden, positie en tekenhoogte |
| Categorie-markeringen | Wat de verplichte norm voorschrijft |
| Taal | Engels |
Dezelfde informatie, in de volgorde waarin een inspecteur of reviewer deze tegenkomt.
Niet voor etikettering, maar de geïdentificeerde leverancier moet een Australisch straatadres hebben — meestal uw importeur.
Ja. Australië en Nieuw-Zeeland vereisen geen tweede taal.
Deze vormen een apart regime met eigen markeringen en registratie. Een label vervangt geen goedkeuring, en dat vermelden wij voordat u bestelt.
Nee. Een naam en straatadres zijn nodig; de ABN is handig maar niet voldoende.
Meestal, met zijn eigen normen voor consumenteninformatie voor textiel en schoenen.
Voor elektrische goederen ja, en dat is los van etikettering.
Printklaar ontwerp voor de markten waarin u verkoopt, een permanente code met een openbaar dossier, en een gratis heruitgave wanneer uw gegevens wijzigen. Zeven dagen gratis, geen creditcard nodig.
EU Label Compliance